Klik hier voor een foto
van de betreffende pagina.

De Telegraaf 12-02-2006 pagina 23
 

Het werkt enorm op de fantasie: schatzoeken. Beelden van verweerde landkaarten met daarop een rood kruis, verlaten eilanden waarop de schat ligt begraven en piraten uit lang vervlogen tijden komen boven. Maar niets is minder waar, want Geocaching (’Geo’ staat voor aarde, ’cache’ staat voor verstoppen van een schat) heeft het schatzoeken nieuw leven ingeblazen.
Iedereen die beschikt over een gps-ontvanger en internet is in staat op zoek te gaan naar een van de 220.000 caches die wereldwijd zijn verstopt. De teller van Willem Heeringa, Nederlands geo-cacher nummer één, staat op maar liefst 1799.

 

’GEOCACHER’ WILLEM HEERINGA HEEFT AL 1800 KEER BEET GEHAD

Op jacht naar de schat

Met gps zoeken en vinden is belangrijker dan wat je aantreft
Hier doen zo’n 7000 mensen mee aan nieuwe rage

door THEO SMITS
 

 

BENNEKOM – Toen de Amerikanen op 1 mei 2000 de codering van het satellietsignaal verwijderden, wist niemand dat dit het begin zou zijn van een wereldwijde rage met de naam Geocaching. Want met het vrijkomen van dit signaal zagen veel particulieren hun kans schoon. Zo verstopte Dave Ulmer uit Oregon al op 3 mei van dat jaar als eerste een schat in de vorm van een emmer centen en postte de coördinaten van de verstopplek in een nieuwsgroep.


        Zijn voorbeeld werd door velen gevolgd, met als gevolg dat er een heuse schatgraversepidemie uitbrak. Het principe is dan ook simpel: verstop waar ook ter wereld een waterdichte doos met daarin een voorwerp en een logboek en zet de coördinaten op het internet.
       „Eigenlijk ben ik een mooiweerzoeker.” Uit de mond van vutter Willem Heeringa (63) uit Delft komt een witte wolk adem. Terwijl hij bij een temperatuur van min twee in stevige pas door een bos in Bennekom loopt, praat hij honderduit over zijn hobby, maar zijn ogen blijven strak gericht op de gps-ontvanger in zijn hand.
       „Vandaag ben ik op zoek naar mijn 1800e cache”, vertelt Heeringa. „Toen ik in 2003 samen met mijn zoon voor het eerst op zoek ging, wist ik eigenlijk helemaal niets van Geo-caching. Ik kocht een gpsontvanger, heb me op www.geocaching.com aangemeld, heb op dezelfde site een cache in de buurt gezocht en ben op pad gegaan.”
              „Nu, drie jaar later, ben ik de nummer één cacher van Nederland en staat mijn teller op 1799. De kracht van Geocaching zit ’m in de spanning van het samen zoeken, het genieten van de omgeving, de gesprekken tijdens de wandelingen, de frisse lucht en natuurlijk het uiteindelijk vinden van de schat. Want hoeveel caches ik ondertussen ook heb gevonden, het blijft spannend.”
        Iedere cache bestaat uit een waterdicht kistje met daarin een logboek en één of meerdere schatten. In het logboek staan gegevens over de cachelegger, de datum waarop de cache is verstopt en aantekeningen van alle collega’s die deze hebben gevonden.
        
Prullaria
        Willem: „De schat zelf is meestal niet van grote waarde, vaak een sleutelhanger of andere prullaria. Als vinder mag je de schat meenemen, maar er wordt dan wel van je verwacht dat je er iets van dezelfde waarde voor in de plaats legt. Zo zijn er nog wat andere regels. Uit milieutechnisch oogpunt wordt er van je verwacht dat je alleen bestaande wegen en paden gebruikt om de schat te bereiken. En het is zwaar verboden een gevonden cache op een andere plek te begraven. Geocaching valt of staat met het naleven van deze regels.”
       „Zelf heb ik ongeveer veertig caches in de beurt van Delft verstopt. Altijd moet je de eigenaar van de plek toestemming vragen. De mijne zijn niet zo heel moeilijk te vinden. Het moet voor de zoekers wel leuk blijven.”
       De cache van vandaag heeft als titel ’Het Hondenrondje’ en is een multiple cache, wat inhoudt dat je opdrachten moet uitvoeren om de eindcoördinaten te vinden. Op het internet staat aanvullende informatie die kan helpen.
       „Zelf ben ik een groot fan van multiple caches”, zegt Heeringa. „In tegenstelling tot bij een traditionele cache hoef je niet alleen de coördinaten in je gps-ontvanger in te voeren. Bij een multiple cache moet je een opdracht uitvoeren voordat je de eindcoördinaten vindt. En je moet de informatie goed lezen. Zelf vergeet ik dat nog wel eens, met als gevolg dat ik opnieuw moet beginnen.”
              Tijdens ’Het Hondenrondje’ moet een rekensom worden opgelost. Met zijn geoefende blik haalt Heeringa moeiteloos tips van elektriciteitshuisjes, borden van Staatsbosbeheer, begraven hulsjes van filmrolletjes, banken en omgevallen bomen. Na enkele kilometers wandelen kan de rekensom worden opgelost en begint het echte zoeken. De schat ligt volgens de informatie verborgen aan de voet van een met mos en kleine boompjes begroeide boomstronk middenin het bos.

        „Als ervaren geocacher zie je vaak al snel waar een schat waarschijnlijk ligt, maar de moeilijkheid blijft dat je bij een gps-ontvanger altijd een correctie van zo’n twaalf meter moet aanhouden.”
       Dat blijkt ook nu het geval te zijn. Want als na zo’n twintig minuten van bladeren weghalen en het onderzoeken van boomstammen de cache nog steeds niet is gevonden, begint Willem te twijfelen. Op de zakcomputer die hij steevast bij zich heeft, kijkt hij de gevonden cijfers nog een keer na. Toevallig lopen er op dat moment twee wandelaars op een twintig meter verder gelegen parallel lopend kronkelend paadje dat met het blote oog nauwelijks is te zien.
       „Dat verklaart alles!” roept Heeringa uit. „Ik ben via het verkeerde pad naar de vindplek gelopen.” Even later toont hij alsnog zijn expertise wanneer hij met zijn haviksogen de cache achter een boomstronk vindt. Deze wordt te voorschijn gehaald en geopend. Het logboek wordt ingevuld en de cache wordt weer op dezelfde plek teruggelegd. De schat laat hij zitten. Voor Willem is het vinden van cachenummer 1800 de échte schat.

 

  
„Ik ben al heel wat keren aangehouden omdat ik me verdacht gedroeg!” lacht geocacher Willem Heeringa, met zijn gps-ontvanger en zijn buit

FOTO’S: THEO SMITS

„Het is niet voor het eerst dat ik langere tijd op zoek ben voordat ik de cache heb gevonden. Ik ben meermalen drie keer naar een bepaalde plek terug geweest!’
       Het aantal van 1800 is niet uit de duim gezogen. Elke gevonden cache moet worden aangemeld op www.geocaching. com. Op deze officiële site wordt bijgehouden wie welke schat heeft gevonden, maar ook of een cache nog wel bestaat. „Uit de statistieken van die site blijken inmiddels zo’n 7000 Nederlanders actief te zijn. Ik merk zelf ook dat er steeds meer mensen zijn die zich ermee bezighouden. Maar wat wil je, deze hobby is avontuurlijk en kost relatief weinig.”
       Het aanmelden als geocacher mag dan gratis zijn, toch kost ook deze hobby geld. Want naast een gps-ontvanger ( E 100 tot E 750) moet je in ieder geval internet hebben. Daarnaast moet rekening worden gehouden met het aantal kilometers dat je kwijt bent om bij het startpunt van een cache te komen.
       „Ik woon in Delft, maar in die omgeving heb ik ondertussen allang alle caches gevonden, op een paar ontzettend moeilijke puzzelcaches na”, vertelt Heeringa. „Als ik nu op pad ga, moet ik eerst een paar honderd kilometer reizen voordat ik met zoeken kan beginnen.”
       Dat weerhoudt hem er niet van. Zo gauw het kwik boven de twintig graden uitkomt, gaat hij om de dag op jacht. „Voordat ik op pad ga, plan ik altijd hoeveel caches ik wil vinden. Mijn gemiddelde ligt op 4,5 per dag, maar mijn persoonlijke record staat op achttien! Het liefst zou ik iedere dag willen zoeken, maar dat gaat niet. Ik heb ook tijd nodig om alle caches te loggen en ik ben iemand die altijd een mooi verhaal op internet wil zetten.”
              En mooie verhalen heeft hij in overvloed. „Ik moest een keer door het water om bij een schat te komen. Net toen ik mijn kleren had uitgetrokken, kwam er een wandelaarster met haar hond langs… Of die keer dat ik op mijn fiets keihard onderuitging omdat ik alleen maar oog had voor mijn gps-ontvanger.
       Of die keren dat ik werd aangehouden door politieagenten of boswachters omdat ik me verdacht gedroeg. Vandaar ook dat ik sindsdien altijd een formulier bij me heb waarop staat uitgelegd wat Geocaching precies is. Mensen vinden het vaak erg interessant en soms gaan ze helpen met zoeken.”

        
Geschiedenis
        Daarnaast steekt hij er ook nog wat van op. „Veel caches zijn verstopt op plekken waar een geschiedenis aan vastzit, zoals een kasteel of een plek waar een vliegtuig uit de oorlog is gecrasht.”
       „Verder heeft ieder mens zijn eigen specialiteit en dat merk je bij de verschillende caches. Heeft iemand bijvoorbeeld wielrennen of dna als hobby, dan kun je er zeker van zijn dat de cache ook iets met die hobby te maken heeft. Dat maakt het soms wat moeilijker, maar uiteindelijk leer je er altijd iets van.”
              En dat leerproces is nog lang niet afgelopen. In de loop van deze koude middag vindt Heeringa ook nog cache 1801 en 1802. Wanneer is het einde in zicht? „In Nederland zijn maar liefst zo’n 2500 caches verstopt. Ik heb er dus in ieder geval nog zo’n 700 te gaan.”

 

  www.geocaching.com www.geocaching.nl www.willxii.nl