...

30-11-2004
13.30 uur (door Bionda)

Hoera! Willem is weer thuis. Vanaf heden kun je alle nieuws weer op zijn eigen site vinden.

30-11-2004
7.10 uur (door Bionda)

Voor 99% zeker mag Willem vandaag naar huis.
Eerst moet hij nog met de dokter over de uitslagen van de onderzoeken van gisteren spreken, maar het ziet er vooralsnog goed uit.

Hij krijgt medicijnen mee die hij dagelijks moet innemen én hij krijgt een klein spuitbusje mee met nitroglycerine dat hij kan gebruiken in noodgevallen. Dat vind ik een prettig idee.

29-11-2004
17.50 uur (door Bionda)

Allemaal onderzoeken vandaag. Als eerste moest Willem toch de fietsproef doen. De ziekenhuisregels schrijven voor dat de patiënt in bed vervoerd dient te worden:

De uitslag is nog niet bekend, maar volgens de verpleegkundigen was het niet helemaal in orde. Ik mocht niet mee naar binnen om foto's te maken. Willem viel de fietsproef erg tegen: "Het was zó voorbij en ik had nog wel veel harder gekund!"

Vervolgens werd hij weer terug naar de zaal gebracht om wat te eten. Ik ging even snel een visite rijden, zodat ik later weer mee kon naar de hartecho.

Een uur later was het zover. Nu mocht de patiënt in de rolstoel vervoerd worden ("Wilt u nóóit meer via het voetsteuntje opstappen, meneer Heeringa!")

Van de vriendelijke echoscopiste mocht ik ook mee naar binnen en kreeg ik wat extra uitleg. Dat was erg prettig.

Willem kreeg een compliment dat zijn hart zo rustig klopte. Daardoor kon de echoscopiste alles makkelijk en goed beoordelen.

Alle uitslagen echter komen pas nadat de dokter de beide onderzoeken heeft beoordeeld.

Straks ga ik weer bij Willem lang met een stapel verse kaarten.
Waarschijnlijk mag hij morgen al naar huis.

29-11-2004
10.50 uur (door Bionda)

Ik ga nu naar het ziekenhuis. Willem krijgt zometeen een hartecho en ik ga mee voor de mentale ondersteuning en twee horen altijd meer dan één.

Ook moet hij de fietsproef/inspanningstest nog doen. En pas als dit én de echo goed zijn mag hij naar huis. Op dit moment is echter nog niet zeker of hij de fietsproef überhaupt wel vandaag kan doen.

Zodra ik weer thuis ben zet ik alle nieuws op de site, maar ik moet zelf ook nog werken en visites rijden, dus het kan even duren. Dat betekent dus niet per definitie slecht nieuws!

28-11-2004
23.50 uur (door Bionda)

Vanavond is Ronald (mijn man) nog even bij Willem langsgegaan. Eigenlijk is er op dit moment niets nieuws te melden.
Morgen, na de hartecho en de andere onderzoeken, weten we meer.

28-11-2004
18.00 uur (door Bionda)

Willem heeft vannacht weer goed geslapen. Hij ligt naast een oudere man, dhr. B. die heel veel heeft meegemaakt en heel leuk kan vertellen volgens Willem. Ze liggen samen op een kamer, dus hebben ze wat gezelschap aan elkaar.
Er is ook een heel sterk verhaal betreffende dhr. B. Hij was vrachtwagenchauffeur en op een dag zag hij 's nachts tijdens het rijden een man met pech langs de weg staan. B. is toen gestopt en heeft de man geholpen door benzine voor hem te gaan halen, want het bleek dat hij een lege tank had. De man was hem daar zeer dankbaar voor.
Jaren later kwam B. dezelfde man weer tegen. Deze keer waren de rollen omgekeerd. Hij had namelijk een hartaanval en moest geopereerd worden. De onbekende man bleek de cardioloog te zijn!

Verder vermaakt Willem zich wat met lezen en cryptogrammen oplossen. Ik ben even bij hem op bezoek geweest om bij te praten en weer de laatste uitdraaien van reacties te geven.

Het enige waar Willem op dit moment last van heeft is zijn lies, waar hij langs gedotterd is. Hij loopt wat moeilijk, maar verder gaat het eigenlijk naar omstandigheden zeer redelijk.

Morgen krijgt hij een hartecho en de fietsproef. Als dat beiden goed is mag hij spoedig naar huis (waar hij erg naar uit ziet) en als het niet goed is moet hij nog wat langer blijven voor meer onderzoeken en bewaking.

28-11-2004
00.30 uur (door Bionda)

Vanmiddag weer bij Willem op bezoek geweest. De vele beterschapwensen -digitaal en ouderwets op kaart- doen hem veel goed. Hij is zelf erg optimistisch en behalve dat hij met een apparaatje rond moet lopen dat zijn hart in de gaten houd, zie je eigenlijk niets bijzonders aan hem.

Dat was donderdag wel anders. Hij was toen erg bleek en zag er niet uit zoals ik hem ken. Ik ben die dag erg geschrokken. Willem belde mij dat hij zo'n pijn op zijn borst had. We wonen naast elkaar en hij was meteen naar mij toe gekomen, maar ik was er niet, want ik was die dag al heel vroeg gaan vissen op zee. Ik hoorde dus vanaf zee door de telefoon via een slechte verbinding dat hij het heel moeilijk had. Ik voelde me vreselijk machteloos. Ik kon ook niet zo maar naar hem toe komen. Dat zou uren duren.
Ik zei hem meteen de voordeur open te doen, maar dat had hij gelukkig zelf al bedacht en gedaan. Hij had ook de huisarts gebeld en terwijl ik door de telefoon tegen hem bleef praten nam ik me voor dat als de dokter er niet binnen vijf minuten was ik zelf een ambulance zou bellen. Op dat moment wist ik dus nog niet wát er aan de hand was. Echter na één minuut (terwijl een vismaat die niets doorhad tegen me riep dat ik beet had) hoorde ik via de mobiele telefoon de huisarts binnenkomen. Ik hing op. Al na vijf minuten belde de huisarts terug en vertelde wat zij vermoedde dat er aan de hand was en dat Willem per ambulance naar het ziekenhuis zou gaan. Weer een kwartier later werd ik gebeld door een verpleegkundige van het Reinier de Graaf Gasthuis dat hij naar een ander ziekenhuis vervoerd werd om gedotterd te worden.
Je kunt je misschien voorstellen dat ik niet echt prettig meer stond te vissen, maar ik kon op dat moment niets doen. Dat zou later allemaal wel komen. Toch had ik er steeds een goed gevoel over. Willem en ik hebben een sterke band, al ons hele leven en ik voelde dat het wel goed zou komen.
Weer twee uur later werd ik door Willem zelf gebeld dat de operatie geslaagd was en dat hij al weer in Delft in het ziekenhuis lag, op de intensive care. Zodra ik kon ben ik naar hem toe geracet en in mijn smerige kleren de IC binnengerend. "Ik kom voor mijn vader!" riep ik naar de verbaasd kijkende verpleegkundige.

Inmiddels ligt hij dus op de Medium Care. Nou ja, liggen. Hij loopt zijn rondjes over de afdeling. Hij heeft zelf goede moed en ik ook.
We hebben samen nog even naar een cryptogram gekeken.

Willem moet ook voortdurend niesen door de airco in het ziekenhuis. Maar dat moet hij voorzichtig doen, omdat hij nog steeds een wond in zijn liesslagader heeft.
Hij zal blij zijn als hij weer thuis is.

27-11-2004
18.00 uur (door Willem)

Hallo allemaal,

Dank, dank, dank voor jullie goede wensen. Het doet me heel goed zo veel medeleven te ontvangen. Zelf ben ik erg optimistisch over mijn herstel.
Door de medische wereld fantastisch goed geholpen. Alleen maar lof.
Op de ambulance-race van Delft naar Den Haag om aldaar gedotterd te worden zag ik door de achterruiten dat we geflitst werden. Deze cache heb ik echter al gelogd...
Van groot belang is te weten welke klap mijn hart heeft gehad. Dat weten we nog niet. Moet uitgezocht worden volgende week. Vanwege het snelle ingrijpen heb ik goede hoop dat alles nog intact is en ik dus volgend jaar weer vrolijk door het struweel struin op weg naar mooie caches.
Mijn eigen caches laat ik een maandje voor wat ze zijn. Ik heb begrepen uit de mails dat men daar volop begrip voor heeft. Waarom een maand? Ik heb gelezen dat je officieel 1 maand niet mag autorijden na een hartinfarct. Natuurlijk wordt dat niet gecontroleerd, maar als je brokken maakt in die tijd weet de verzekering je te pakken!
Uiteraard gaat de Carrotte Coörd Service gewoon door. Als ik weer thuis ben laat ik het weten en kan er ook weer gemaild worden.
Ik heb hier geen beschikking over internet, maar Bionda, de liefste dochter die je je kunt wensen, zal het voor mij op internet zetten.

27-11-2004
14.00 uur (door Bionda)

Een ander gevolg voor Willem is dat hij komende vier weken niet mag autorijden. Natuurlijk kán hij wel autorijden, maar als hij een ongeluk veroorzaakt is hij niet verzekerd en bovendien is de kans iets groter dat er wat gebeurt.
Dat zijn de regels van het CBR.

27-11-2004
12.20 uur (door Bionda)

Willem heeft een goede nacht gehad. Hij heeft een slaaptablet gekregen en daar goed op geslapen, zonder last te hebben van zijn snurkende buurman.

Vanmorgen heeft hij de dokter gesproken en die heeft hem het volgende verteld: maandag krijgt hij een hart-echo en moet hij een inspanningstest (fietsproef) doen. Als beiden goed zijn mag hij waarschijnlijk, mét een hele stapel medicijnen, dinsdag naar huis.
Tot Willem's verbazing vertelde de dokter dat de stent weer door het lichaam wordt opgenomen en dus verdwijnt.

Straks ga ik weer even naar hem toe om nog wat spullen te brengen, hem weer een stapel uitdraaien te geven en een hoop groeten en beterschapwensen over te brengen.

27-11-2004
01.20 uur (door Bionda)

Vanavond nog even met Willem gebeld. Gisternacht had hij niet zo goed geslapen. Hopelijk slaapt hij vannacht wat beter. Alhoewel hij naast een wat oudere man op de kamer ligt die erg hard snurkt, zo heb ik vanmiddag zelf kunnen horen.
Willem heeft ook een berichtje geschreven als reactie op de enorme hoeveelheid beterschapwensen die al digitaal zijn binnengestroomd.
Dit zal ik later op de dag op deze site zetten.

Nu ga ik zelf even weer wat slaap inhalen.

26-11-2004
18.30 uur (door Bionda)

Foto's op deze site geplaatst, ook nog van gisteren.

Volgens de dokter is de oorzaak van het infarct bij Willem een te hoog cholesterolgehalte. Dit komt niet door leefstijl, maar om een erfelijke vorm van te hoog cholesterol. Dit infarct was vroeg of laat gebeurd. Juist dankzij Willem's gezonde leefstijl is het infarct nú pas opgetreden. Anders was het waarschijnlijk al veel eerder gebeurd.

Persoonlijk ben ik erg blij dat het op deze manier is gegaan. Hij is uitstekend geholpen. Ik probeer maar niet te veel te denken aan hoe het verlopen zou zijn als hij ergens in zijn eentje in een bos aan het wandelen (geocachen) was geweest. Die situatie heeft zich vaak genoeg voorgedaan, afgelopen zomer.

26-11-2004
18.00 uur (door Bionda)

Vandaag zijn we met alle kinderen bij Willem op bezoek geweest. We hebben een paar uur zitten praten. Het gaat eigenlijk nu wel goed met Willem. Hij heeft geen pijn meer en dat was gisteren het vervelendste.
Hij moet waarschijnlijk nog een week blijven en moet de rest van zijn leven veel medicijnen gebruiken, om te voorkomen dat hij nog eens een infarct krijgt. Hij kan wel gewoon blijven sporten, wat hij erg graag doet.

V.l.n.r. Menno, Bionda, patiënt, Kim (vriendin van Dennis), Dennis

Hij is verhuisd van Intensive Care naar Medium Care in het Reinier de Graaf Gasthuis. Hij ligt op een tweepersoonskamer met nog een andere meneer. Hij heeft telefoon gekregen en hij kan gebeld worden. Aangezien hij zich erg verveelt zijn telefoontjes welkom. Zijn toestelnummer is 015-7999475.
Hij hoeft niet in bed te blijven liggen en mag rondlopen, mits hij maar op de vijfde verdieping blijft van de afdeling Cardiologie, ivm zijn registratie-kastje.

Hij heeft een kastje in zijn borstzak dat de werking van zijn hart in de gaten houdt. Als er iets niet goed gaat, gaat er op twee plaatsen een alarm en kan hij onmiddellijk worden geholpen. Dat vind ik een geruststellend idee.

Ook heb ik hem een stapel papier gegeven: allemaal uitdraaien van alle beterschapwensen. Dit werd zéér op prijs gesteld.

26-11-2004
6.30 uur (door Bionda)

Gisteravond rond 22.00 belde Willem dat hij zich enorm verveelde op de IC. Hij moet doodstil liggen, omdat hij gedotterd is via de slagader in zijn lies. Die wond moet eerst weer helen.

Hij wilde dolgraag zijn cryptogrammen-boekjes. Ronald (de man van Bionda) heeft deze even bij hem langsgebracht.

Schoonzoon Ronald brengt afleiding.

Vandaag (vrijdag) komt de arts ook langs, die hem meer kan vertellen over hoe lang hij nog in het ziekenhuis moet blijven, wat nu verder etc.
Hij moet in ieder geval nóg een keer gedotterd worden, omdat er op nog een andere plek een vernauwing zit waar hij nog een infarct kan gaan krijgen.

25-11-2004
21.00 uur (door Bionda)

Rond 8.00 uur vanmorgen heeft Willem een hartinfarct gehad.

Hij heeft meteen zelf de huisarts gebeld en de voordeur opengedaan. Hij had vooral veel pijn op zijn borst. Gelukkig is de huisarts snel gekomen en is hij meteen per ambulance naar het Reinier de Graaf ziekenhuis gebracht.

Vervolgens is hij met spoed naar het Leyenburg ziekenhuis gebracht, waar hij 'gedotterd' is. Dit heeft goed geholpen.

Rond 13.00 uur 's middags is hij weer teruggebracht naar het Reinier de Graaf, waar hij nu op de intensive care ligt.

Op de Intensive Care in het Reinier de Graaf Gasthuis,
vier uur na de dotterbehandeling.

Willem mag en kan gewoon alles eten.

Hij ligt nog wel aan allerlei hartbewakingsapparatuur.