Start.Klats.Klets.Klits.Klots.Kluts.

 

Gouda

Het begon allemaal zo mooi. Ik leerde Sam the Fireman kennen op 6 juli 2003 in Gouda. Op deze mooie zonnige dag deed ik een greep en stond vervolgens met een grote jampot in handen. De stoere brandweerman had zich verstopt in dit glazen huis in de Goudse Hout, maar eigenlijk was dat niks voor hem. Sam wilde meer. Hij wilde actie! Wel, hij zou het krijgen.

 

Delft

Sam ging graag mee naar Delft dat zich in die dagen nog moest ontwikkelen tot een cache-paradijs, maar al wel een cache kende met de naam Kunstwerken. Dit zou een mooi uitgangspunt kunnen zijn voor nieuwe avonturen. Onderweg probeerde hij duidelijk te maken, dat hij over de hele wereld cachers en brandweerlieden wilde ontmoeten. In Delft kon dat geregeld worden en zo maakte hij kennis met de plaatselijke brandweer. Een rondleiding volgde in de brandweerkazerne waarbij hij mocht plaatsnemen in alle brandweerwagens. Sam was vol lof over dit nuttige Delftse wagenpark.

Ook bleek Sam een echte dierenvriend te zijn. Een toevallige ontmoeting met Joek de kauw leverde een prachtig plaatje op. Voor altijd zijn ze op de foto vereeuwigd. Daarna werd het tijd voor de volgende fase in zijn leven. Sam werd ondergebracht in de cache Kunstwerken op 10 juli 2003. Deze cache bevindt zich in het centrum van Delft. 

 

Zonder GPSr

Het duurde tot 23 juli voordat Sam bevrijd werd uit zijn benauwde omgeving, maar dat ging niet gemakkelijk. Zijn bevrijder was namelijk The Florist, in het dagelijkse leven natuurkundeleraar, doch een beginnende geocacher die een weekje ervoor zijn GPSr na een duik in het Grevelingenmeer had zien overlijden, omdat het apparaat minder waterdicht was dan gedacht. Bovendien was het een slecht voorteken, maar dat wist The Florist toen nog niet.

Hij was dus nu zonder GPSr, maar vol grote plannen voor Sam. The Florist zou later in het jaar op vakantie gaan naar de Verenigde Staten en het leek hem leuk om Sam dan mee te nemen. Daarvoor moest echter eerst de cache Kunstwerken worden gevonden, een multi-cache met flink wat way-points. Hoe doe je dat zonder GPS? The Florist bedacht een creatief scenario waarbij zijn ligfiets de hoofdrol speelde. Na elk gevonden way-point ligfietste hij naar huis in de binnenstad van Delft om daar op zijn pc met mapquest de exacte locatie van het volgende way-point op te zoeken. En dan weer op de ligfiets naar het opgezochte way-point. Na een middagje zwoegen werd de cache gevonden en Sam bevrijd. Het Amerikaanse avontuur kon gaan beginnen. 

 

Lange vliegreis

Het is interessant te vermelden dat The Florist wel een bijzondere bestemming had voor Sam daar in Amerika, namelijk Seattle, de stad die bekend is als de bakermat van het geocachen. Deze stad ligt aan de westkant van de Verenigde Staten en dus stond Sam een lange vliegreis te wachten, eerst over de Altantische Oceaan en dan nog over de gehele breedte van de Verenigde Staten. Samen met zijn nieuwe vriend The Florist stapte hij op het vliegtuig. The Florist was er intussen in geslaagd een nieuwe GPSr te kopen en had er scherp op gelet dat dit exemplaar wel waterdicht was. Je weet het immers maar nooit met geocachen. De vliegreis verliep voorspoedig, Sam genoot volop temeer daar hij een speciaal plekje bij het raam had gekregen. Vol verwachting zette hij op 20 augustus 2003 voet op Amerikaanse bodem. 

 

Goose Island

Midden in de grote stad Seattle ligt een idyllisch meertje met de fraaie naam Lake Ballinger. En midden in dat meertje ligt een woest en ledig eivormig eilandje, Ballinger Island genaamd. Het eilandje is 167 meter lang en 124 meter breed. Onder geocachers is dit eiland bekend als Goose Island, omdat cache-legger 3frosh daar tijdens het plaatsen van de cache bijna in een ganzennest verzeild geraakte. Via Google Earth (N 47° 46.955 W 122° 19.822) kun je zien, dat er enkele bomen op het eilandje staan, maar voor de rest is er alleen bijna ondoordringbare bush. Daar middenin lag ergens de cache die The Florist had uitgezocht voor Sam. 

 

Kajak

The Florist bereidde zich goed voor op de overtocht naar het eilandje. Hij huurde met veel moeite een kajak bij een plaatselijke autochtoon, dus een indiaan. Zoals je misschien weet, is de stad Seattle genoemd naar een indianenopperhoofd van de Dwamish-stam die vooral bekend is door een redevoering uit 1854 waarvan je de rillingen over de rug lopen van ontroering over zoveel wijsheid en een vooruitziende blik. Overigens wordt betwist of Seattle het wel allemaal zo heeft gezegd, maar dat terzijde. The Florist had in ieder geval een soort kano en er kon naar het eilandje gepeddeld worden. En zo geschiedde op 21 augustus 2003. 

 

Oeps

Nou denk je misschien, dat The Florist midden op het meer een onverwachte beweging maakte en daardoor kapseisde. Niks daarvan. Hij is namelijk een voortreffelijke roeier en hij stuurde de kajak linea recta naar het Goose Island. Onderweg genoten Sam en hij van het mooie weer en het prachtige Amerikaanse landschap op en rond het eiland. Bij het eiland aangekomen was het even zoeken naar een geschikte plek om aan land te stappen, maar ook dat lukte. Voorzichtig werd de kajak tegen de wal gestuurd en kon de zoektocht naar de verborgen cache beginnen. The Florist pakte al zijn spullen bij elkaar, stapte uit de kajak en … gleed uit. Met een fraaie salto kwamen zowel hijzelf als Sam the Fireman als al zijn spullen in het mooie Lake Ballinger terecht. The Florist kon zwemmen, de GPSr en rugzak bleven drijven, maar Sam the Fireman verdween geluidloos naar de diepte. Misschien had hij zich ook zwemmend kunnen redden, maar iemand uit Leusden (ene Dusty) was zo dom geweest een groot stuk ijzer vast te binden aan de arme Sam, waardoor hij kansloos spartelend naar de bodem verdween. 

 

Helaas

Radeloos ging The Florist op zoek naar zijn vriend Sam. Keer op keer dook hij naar de bodem om daar op de tast zijn vriend te kunnen grijpen. Hij vergat zelfs helemaal dat hij op weg was naar een cache op het eiland. Na uren vergeefs zoeken gaf hij het op en peddelde volkomen gedesillusioneerd terug naar vaste wal. Zijn geocache-carrière was naar de knoppen temeer daar bleek, dat zijn nieuw gekochte GPSr toch niet zo waterdicht was als in de winkel werd beweerd.

Zowel van Sam the Fireman als van The Florist is sindsdien in geocache-land niets meer vernomen.