Start.Klats.Klets.Klits.Klots.Kluts.

 

Controle

Na uitgebreid onderzoek is gebleken, dat de politie regelmatig een dubieuze rol speelt bij "zogenaamd toevallige" ontmoetingen met vredelievende onschuldige natuurminnende geocachers. Bij voorbeeld tijdens een volledig onnodige politiecontrole van een rustige nietsvermoedende geocachende moeder en kind in het Botlekgebied. Het betrof het Team GPSannes, dat vooral bekend is door de snelle en accurate oplossingen van moeilijke puzzels. Op het moment dat de politie hen betrapte, waren ze weliswaar enigszins in overtreding, omdat de kleine Tim iets normaal menselijks moest doen en er geen andere plek voorhanden was dan het hoekje bij een trafohuisje. Maar is dat een reden voor deze speciale aandacht? Of was het misschien het GPS-apparaat om de nek van de moeder dat de aandacht trok van de politie? Of was het wellicht het fototoestel? Of de prikstok? Of de verrekijker? Of de rugzak? Of het munitiekistje? Goed, we begrijpen dat er extra werd gepatrouilleerd in het havengebied, maar om hier zo'n drukte over te maken. Echt nodig?

 

Boswachter

De bekende Dog-bezittende geocacher Zathras had een vervelende ervaring in de Flevopolder. Daar lag een cache die je alleen kon bereiken door een art.461-verboden-toegang-bordje te negeren. Dat was een ervaren cacher als Zathras wel toevertrouwd en net toen hij nietsvermoedend de cache wilde lichten, klonk een bekende zinsnede door het weelderige lover: "Wat zijn wij daar aan het doen?” Een boswachter dus. Geen politie? Jazeker wel, want een boswachter heeft opsporingsbevoegdheid, dus beschouwen wij geocachers ook boswachters als politie en daarmee verdienen zij dezelfde speciale behandeling. De boswachter kreeg dus van Zathras een keurig opgestelde brief met daarin alle ins en outs van het geocachen. Handig om die altijd bij je te hebben. Dit vermocht echter de opsporingsambtenaar niet te vermurwen en Zathras kon fluiten naar de cache. Pijnlijk dus. De cache is daarna geretracked. En dat is allemaal de schuld van een overdreven ijverige boswachter.

 

Onnodig

Zelf ben ik eens onnodig in het Rijnmondgebied door de politie aangesproken, omdat ik totaal onschuldig slechts een uurtje lang rondjes draaide om een soort terrorisme-gevoelig pompstation teneinde daar een verborgen getal te vinden dat mij moest leiden naar het volgende way-point. Met de grootste moeite slaagde ik erin de agenten te overtuigen, dat hier sprake was van een spelletje. Ze konden er niet om lachen. Dat was logisch, want als ik dat had gewild, had ik wel een leuke mop verteld. Wel kregen ze van mij de waarschuwing dat het niet bij deze ene geocacher zou blijven en dat het in de toekomst zwart zou zien van onderzoekende nieuwsgierige doortastende geocachers op deze plek. Zo bleven ze in verwondering achter terwijl ik op mijn ligfiets stapte en terugfietste naar het vorige way-point, alwaar ik tot de ontdekking kwam dat ik een klein rekenfoutje had gemaakt en dus niets had te zoeken bij het pompstation. Maar dat terzijde, hum.

 

Truc 100

Een ander voorbeeld komt uit de buurt van Amsterdam waar het bekende team Biertjuh bezig was een cache te verstoppen. Omdat het avond was en dus donker, besloten zij te parkeren op een plek waar het eigenlijk niet mocht, maar wel lekker dichtbij de verstopplaats. Wij allen weten dat deze lieve bier- en wijndrinkende mensen daarmee geen kwaad in de zin hadden. Maar ja, maak dat de politie eens wijs. Voor ze erg in hadden stonden twee ooms agenten voor de neus van de man van het stel. De vrouw was zo slim geweest even achter een schuurtje te gaan staan met een schep in de hand, dus buiten het blikveld van de politie. Zij wist daarna met een doordachte actie de situatie enigszins te redden door plotseling te voorschijn te komen daarbij nog wat quasi-onhandig aan haar kleding trekkend. De politie trok meteen de door haar gewenste conclusie en gaf een kleine boete. Toch hemelschreiend dat men niet gewoon als geocacher even op een makkelijk plekje mag parkeren en zulke trucs uit de kast moet halen om aan hoge boetes te ontkomen.

 

2x

Als er één geocacher is die er onschuldig uitziet, dan is dat wel de bekende goedlachse Zoetermeerse nighthunter thex. Helaas hielp zijn argeloze uiterlijk hem niet in de nacht van 24 februari 2004. Terwijl thex probeerde in het nachtelijke duister nabij het Vredespaleis in Den Haag een lastige puzzelcache te ontmaagden, werd hij in de kraag gegrepen door een oplettende politieagent in burger. Helaas had thex geen keurig opgestelde brief met daarin alle ins en outs van het geocachen bij zich. Die kun je maar beter altijd bij je hebben. Gelukkig had thex wel een stevig gebit, want de burger-agent heeft hem stevig aan zijn tanden gevoeld. Uiteindelijk mocht hij gaan, maar mocht ter plekke niet verder zoeken. Nu hoefde dat ook niet, want thex had intussen bedacht dat hij de puzzel waarschijnlijk niet goed had opgelost.

Voor een nieuwe poging trok hij daarom naar een andere locatie in Den Haag alwaar hij nog voor hij het goed en wel door had opnieuw in de kraag werd gevat. Nu door twee man van de marechaussee. Geen politie? Jazeker wel, want de marechaussee heeft soortgelijke bevoegdheden en wordt door ons geocachers ook als politie beschouwd. Om zich uit de benarde situatie te redden, toonde thex aan de heren de opgave van de geocache-puzzel. Dat was even schrikken voor de mannen en ze konden het niet waarderen. Nadat thex zich uitvoerig had gelegitimeerd, mocht hij verder. Moe en teleurgesteld is hij toen naar huis gegaan. Een mooi nachtje cachen verpest door overijverige dienders.

 

Leuke conversatie

De bekende kilocacher Loze Jorry die op zijn oude vut-dag nog regelmatig in staat blijkt op de Weissensee in Oostenrijk op één dag 200 km te schaatsen  - in 2007 echter niet, omdat we teveel hebben auto gereden met ons allen - was op 9 oktober 2004 op een mooie herfstdag samen met zijn echtgenote heerlijk aan het wandelen in de duinen bij Haarlem. Eigenlijk met een beetje gek doel want hoewel LJ al lang en breed gehuwd is, waren ze op zoek naar een bruid, namelijk die van Haarlem. Niet verwonderlijk dus, dat ze bij hun zoektocht van het rechte pad geraakten en 30 Euri aan de broek kregen van een enthousiaste boswachter die er samen met een collega duinwachter surveilleert. Maar wie LJ kent weet, dat LJ geen hard feelings kent. Dus werd er nog gezellig nagepraat met de wetshandhavers. Daarbij het volgende interessante fragment:

 

Duinwachter: “Ja, wij hebben ook een GPSr. Dat is handig: als er iets bijzonders in het gebied gebeurt, kunnen we meteen vastleggen op welk punt het is.”

L.J.: “Inderdaad handig, als er dus een oproep komt van iemand met een gebroken been op een bepaald coördinaat dan kunnen jullie hem of haar onmiddellijk lokaliseren en hulp bieden.”

Duinwachter: “Dat klopt maar we hebben de GPSr nu niet bij ons.”

L.J.: “??????”

Boswachter: “Ik heb er privé ook één maar die heb ik ook niet bij me.”

L.J.: “??????”

 

Ik kan jullie uit eigen ervaring mededelen dat LJ niet gauw met de mond vol tanden staat, maar deze beide heren kregen het voor elkaar.

 

 

Positief

Laten we positief eindigen met enkele voorbeelden waarbij de politie/boswachter zich vriendelijk toonde. De Gelderse geocacher met de fraaie naam Roode Loper wilde in zijn geliefde provincie eens een cache plaatsen en nam daarbij een boswachter in de arm. Geloof het of niet, maar de Roode Loper mocht plaatsnemen naast de boswachter in de jeep en samen scheurden ze heerlijk door het Gelders Landschap, zelfs op plaatsen waar je als gewone burger niet mag komen. Bovendien mocht de Roode Loper een prachtige kuil graven, die voorzien van een houten bekisting, waarna de meegebrachte cache erin werd geplaatst. Lof voor de boswachter dus!

 

Ander voorbeeld. De bekende Rotterdamse geocacher TuuronTour die normaliter soms mensen negeert, omdat hij te druk is met geocachen, deed op zekere dag zijn best om de Babbersmolen Cache te vinden. Daarvoor zocht hij een aanwijzing, maar wel op de verkeerde plek. Plotseling stopte er een politieauto naast hem. TuuronTour merkte dat niet op vanwege zijn diepe geocache-concentratie en gaf weinig reactie op vraag wat hij er aan het doen was. Toch hielp de politie hem zonder dat zelf te beseffen, want door zijn verstoorde concentratie kreeg TuuronTour ineens een brainwave waar de aanwijzing wel lag. Met dank dus aan de politie!