Start.Klats.Klets.Klits.Klots.Kluts.

 

Select gezelschap logschrijverds

Na jaren geocache-logs lezen, is mij duidelijk dat slechts een kleine minderheid zijn best doet om mooie, interessante, leuke, verrassende logs te schrijven. Daarbij staat goed Nederlands voor mij niet op de eerste plaats. Wel het gevoel dat ik krijg bij het lezen ervan. Ik kan je eerlijk vertellen, dat ik soms van mijn stoel ben gerold van het lachen. Ik ga je hier een stapel hele en partiële logs voorschotelen in willekeurige volgorde. Natuurlijk vergeet ik daarbij prachtige logs van diverse mensen. Vergeef het me maar, want we hebben met ons allen gigantisch veel logs geproduceerd. Alleen al in Nederland schat ik het aantal op ongeveer een half miljoen in de periode tot 1-1-2007. Dat hebben we met dik 10.000 geocachers gepresteerd. Helaas staan die logs nergens per schrijver gegroepeerd. Het vereist dus veel zoekwerk om te vinden wat ik wil.

 

Mail me

Van meerdere onderstaande schrijverds heb ik zeker nog mooiere logs gezien dan hier vermeld, maar mijn arme geheugen weet niet meer welke caches het betrof. Hier en daar heb ik dus een willekeurige greep gedaan. Als iemand nog leukere vermeldenswaardigere logs weet, meldt het mij. Ook aangestipte creatieve logs van hieronder niet geciteerde schrijverds zijn welkom. Voorwaarde is wel dat de logschrijverd in het algemeen zijn/haar best doet mooie lezenswaardige logs te schrijven.

Klik hier voor mijn e-mail adres.

Coupe Carrotte 2

 February 16 2007 by Boswijk Posse

 

#310 15:40

Bij het verschijnen van deze cache gelijk maar eens de dikke van Dale erop nageslagen:

 

cou·pe (de ~, ~s)

1 snit, vorm van kleding

2 kapsel

3 ijscoupe

 

Stelselmatig ging ik dit lijstje afwerken. Als eerste werden de kledingstukken uit de kast getrokken om te kijken of de verhoudingen tussen de coupe naden wellicht met de gegeven getallen overeenkwamen. Zelfs mijn oude sjaal, gebreid door Tante Thea moest aan de meetlat geloven. Helaas bracht mij dit niet dichter bij de oplossing maar wel met een grote berg kleding die weer gevouwen en opgeruimd moest worden.

Voor de tweede betekenis ben ik naar de kapper gegaan

. Op haar vraag: "hoe wilt U het geknipt hebben?" antwoordde ik uiteraard "doet U dit keer maar een Coupe Carrotte". De daarop volgende glazige, lege blik van de kapster zal ik niet snel vergeten. Na vervolgens nog een half uur in het kapselboek tevergeefs naar een Coupe Carrotte te hebben gezocht, was het tijd voor de derde optie.

Op deze fraaie voorjaarsdag was het zeker geen straf om een lekker ijsje te verorberen. Tussen de smaken Vanille, Aarbeien, Citroen, Malaga, Yoghurt, Straciatella, Meloen, Peer, Appel, Chocola, Mokka en Amaretto was echter geen oranjekleurig Wortelijs te bekennen. Teleurgesteld met een lekkere banana-split aan een tafeltje gaan zitten. Terwijl de amalgaan vullingen spontaan uit mijn kiezen sprongen van die zoetigheid zat ik te turen naar de zwart-witte vloertegeltjes. Opeens ging er een lampje branden. Zou het echt? Inderdaad ! Vandaag mocht ik eindelijk dit Coupje verorberen.

Wilxlii, bedankt voor wederom een bijzondere puzzelcache.

Naar lijst

Griezelcache

 November 14, 2005 by Twin Peaks

 

STF dus ZILVER!

 

Als wij de boerderij betreden is het niet alleen volle maan, maar ook nog eens bijna middernacht.

Maar goed dat deze vandaag pas online kwam, anders was het ook nog de 13de geweest..

Behoedzaam openen we het kelderluik, de scharnieren knarsen onheilspellend.

Als we halverwege de krakende keldertrap zijn valt met een klap het kelderluik dicht.

Van schrik slaan we de laatste paar treden over en belanden op de koude vochtige stenen vloer. De zaklamp rolt rinkelend in een hoek. Het is aardedonker. En het is plotseling doodstil.

Zachtjes en met trillende stem roep ik de naam van mijn cachemaat…, het blijft angstig stil. Op handen en voeten kruip ik over de koude vloer, op zoek naar de zaklamp.

Als ik hem heb gevonden knip ik ‘m aan…..geen licht. Hoe kan dat, ik heb er nieuwe batterijen ingedaan!

Ik knip het licht van mijn GPS aan. Het groene schijnsel van het scherm is net genoeg om in het duister de contouren van de ruimte te zien waarin we staan. Tenminste…we?

Waar is mijn cachemaat? Ik roep nogmaals zachtjes…niets.

Met mijn handen voor het gezicht de spinnenwebben wegwuivend loop ik door de donkere ruimte, struikelend over spookachtig rammelende kettingen.

Een natte sliert raakt mijn gezicht. De rillingen gaan over mijn rug.

Ik sta stil om te luisteren…op het gefladder van de vleermuizen na hoor ik verder niets. Van mijn maat geen spoor. Zeker naar buiten gevlucht.

Tastend in het donker vind ik de trap omhoog, gelukkig! Behoedzaam sla ik de middelste tree over. In de ruimte erboven ruikt het weliswaar frisser, maar is het ijskoud, kouder nog dan buiten. Mistflarden kringelen door de kapotte ramen. Mist….?..., buiten was het net nog helder.

Ik overwin de angst en een halfuur lang tast ik alle wanden af op zoek naar een knop. Niets. Als ik wil opgeven hoor ik een geluid achter in de hoek. Schimmen lijken zich uit de muur los te maken. Met knikkende knieën blijf ik staan. Ik bedek de GPS om niet te worden gezien.

Een schim schuifelt mijn richting uit. Als hij vlakbij is steek ik mijn been uit. Luid stommelend valt hij op de vloer.

&$#@%, roept de schim, ga ik weer op me platte b*k! Gelukkig, het is m’n maat.!

“Waar zat je?” fluister ik. Ook hij blijkt te hebben rondgedwaald. Vreemd…we hebben elkaar niet gehoord.

Dan voelen mijn tastende vingers en metalig rond vlakje. Ik druk erop en luid krakend opent zich boven ons een luik, we staan midden in de vieze stofwolk die door het luik valt. Er ploft iets op de grond. Ik voel om me heen…ja..een touwladder.

We kijken elkaar aan met een blik van…ga jij?...of ga ik. Omdat de touwladder wat verteerd oogt, besluit ik te gaan. De ladder blijkt stevig genoeg en mijn maat volgt. Wat zou ons hier nog meer te wachten staan? Voorzichtig schuifelen we naar het achterste deel van de zolder, de vleermuizen maken zich los van het plafond en fladderen krijsend om ons heen. Hier waren we gelukkig voor gewaarschuwd.

Als we de achterste hoek van de zolder bereiken slaat buiten juist de kerkklok 12 uur.

Ik kijk mijn maat aan.

“When the going gets tough, the tough get going” fluistert hij en doet nog een stap voorwaarts. Luid krakend zakt hij door de zoldervloer,. Hij komt op een halve meter lager op een tussenvloer terecht, tussen de resten van………..

Meer kunnen we echt niet hebben. Als dit de verrassing is, dan hebben wij voor vannacht ons portie wel gehad.

Met de doodsschrik nog in de ogen verlaten we haastig de bouwvallige boerderij. Een angstaanjagend gehinnik klinkt ons nog achterna.

Ik heb nog wel de nodige informatie in me op kunnen nemen om de cache te kunnen loggen.

Als we kilometers verderop bij een pompstation met een kop koffie in onze trillende handen staan, kijken we elkaar aan en weten: Dit avontuur zal ons nog lang heugen!.

 

Piet & Lein, Proficiat met de FTF jullie zijn echte BIKKELS!

T&TZ, bedankt voor deze cache.

Naar lijst

Hogere Wiskunde

 February 21, 2004 by Boudewijn

 

Gevonden: 16h15m

Hogere wiskunde? Daar hadden we dus geen zin in. Williii's regels lappen we deze keer aan onze laars. Hier was een list geboden. Gelukkig zijn we lid van de carnavalsvereniging "De Azijn Zeikerds" en waren we dit jaar van plan om verkleed te gaan als glazenwassers. Barny was zo vriendelijk zijn busje ter beschikking te stellen, waarvoor dank. Een perfect glazenwassersbusje! Met het busje naar de flat van Williii. Op de 9e aangebeld bij casa Williii, te herkennen aan de kranten tegen het raam, maar er werd niet open gedaan. Een luid gesnurk door het open raampje maakte duidelijk waarom. Bij de buurvrouw dan maar. Ding Dong.

Lady Cachetta: "Goedemiddag."

Glazenwassers: "Goedamiddagh mevrauwtjuh is uwah man tuis?"

Lady Cachetta: "Nee die is net een blokje om met de fiets."

Glazenwassers: "Ah paffect, we kommeuh uw bahlkon wintah klah makah vor ma 5 uurootjahs."

Lady Cachetta: "Komt u binnen."

Vanaf het balkon van Lady Cachetta waren we zo op het balkon van Williii.

Glazenwassers: "Bah wat is dat raam vies van uw vadah mevrah sallen wei die ohk mah effah sgoon maakkah?"

Lady Cachetta: "Zeer vriendelijk van u!"

Het raampje was niet meer schoon te maken, dus maar ingetikt zodat het vervangen kan worden. Hierdoor ontstond er een behoorlijke tocht in Casa Williii en er vloog een papiertje naar buiten met de coordinaten van Hogere Wiskunde. Snel het papiertje gepakt voordat het voorgoed kwijt zou raken.

Lady Cachetta: "Koppie koffie glazenwassers?"

Glazenwassers: "Dank u wel mevrah, dat slaan wij niet af!"

Zo, na een koppie koffie met een koekje bij Lady Cachetta zijn we meteen naar het eindpunt gegaan. We dachten in eerste instantie dat het zou gaan om het gebouw van Koninklijke Olie, immers het bepalen van de olie reserve is ook hogere wiskunde, maar dit bleek niet juist te zijn. De log lijst wel gevonden.

Team: JJ, Karin & Boudewijn

 

P.S. Die oude man met regenjas en fotocamera niet gezien.

Naar lijst

Watch-it!! Event

 April 25, 2004 by Lady Cachetta

 

Ruim op tijd bij de Kemphaan, gereden door de supersnelle kleine wijzer. Aldaar trof ik een mannetje aan, gehuld in een groen pak, met kaplaarzen en een groen hoedje op. "Hallo, ik ben Ko", zei hij. "Het schijnt dat er hier vandaag iets georganiseerd wordt. Weet jij daar iets van af? Ik kom controleren, want het lijkt erop dat de organisatie toch niet officieel schriftelijke toestemming heeft gekregen."

"Bedoelt u het Watch-it Event?", vroeg ik. "Dat was gisteren."

Ko schrok zich een groen hoedje. "W w w wat?" stamelde hij. "Ik zou maar snel naar huis gaan, als ik jou was, Ko. Dit kan je je baan wel eens kosten."

Ko knikte bibberig en vertrok snel. Zo. Dat was ook weer opgelost.

Stipt om één uur waren alle leden van de Triangle aanwezig en soepeltjes rolden we door de eerste opdracht. Een beetje verbaasd keken we om ons heen. Was dit een geintje van W.C. en 8BG? Ook opdracht 2 werd binnen tien minuten voltrokken. Opdracht 3 verliep eveneens voorspoedig, door een duidelijke structuur binnen de Triangle. Opdracht 4 vergde iets meer tijd en met meer geluk dan wijsheid (de cijfers waren blijkbaar in het chinees) kraakten we de juiste code. Omdat overduidelijk was dat we de eersten waren zetten wij ons eerst eens even op het terras achter een koude verfrissing, erg hardcore natuurlijk.

Een halfuurtje later werd de cache uit de struiken getrokken en een bulderend gejuich steeg op in de contreien van Ko de boswachter, waardoor alle vogels meteen van de leg af waren. Maar de driehoek had gezegevierd en was overal netjes op de paden gebleven.

Er werd nog een lichte snack genuttigd en even gespeeld met de hongerige TB.

Op de terugweg werd ik door Biertje op de schouder getikt. "Grote Wijzer?" "Ja, Biertje?" "Wanneer mag ik nou gaan zingen?" Ik knikte minzaam, waarop er een grote grijns op zijn gezicht verscheen en even later klonk het "Rock around the clock" door het zonovergoten bos.

Een superdag, Willem en Menno!

Naar lijst

Honselse Historie

 February 21, 2006 by Loze Jorry

 

Historie is voor mij gekoppeld aan herinneringen. En die zijn er genoeg aan de Dijk. Maar het huis van Honselersdijk is wel sterk veranderd. Waar nu het infobord aan de gevel zit, was in mijn herinnering de ingang van de fietsenzaak van Dorus Vogels, waar ik mijn eerste sportfiets kocht. Daarnaast komen er ook beelden voorbij van auto’s die vast kwamen te zitten op de ronding van de Valbrug, een ijsje kopen bij Van der Knaap, de brand van de groenteveiling, de wielerronden met Honselse favorieten en een pilsje pakken bij Dirk

Als dan een cache verschijnt met de titel Honselse Historie is mijn interesse onmiddellijk gewekt. Vandaag was het zoeken bovendien mooi te combineren met familiebezoek in de Poeluk. Bij de vragen hadden we slecht één opmerking. Graaf Karel had ineens een andere achternaam, maar dat belette ons niet om de cachelocatie te bepalen. En dan is dorpskennis gemakkelijk want het binnendoorpaadje was snel gevonden.

Door het druilerige weer was het in de stash area bovendien lekker rustig en kon ik ongestoord mijn zilveren log plaatsen.

Naar lijst

Mother Earth

 December 2, 2006 by Micky en Ricky

 

Toen deze puzzel na een paar weken nog steeds niet was opgelost, hebben we er eens naar gekeken. Na een uurtje fronsen hebben we de puzzel terzijde gelegd. Gezien het aantal watchers konden alle voor de hand liggende zaken uitgesloten worden. Dan moest het dus iets moeilijks wezen en daar is onze Thex wat al te bedreven in. ‘Maar niet doen, hè’ zeggen we dan tegen elkaar. ‘Het is toch te ver weg’.

 

Eergisteren kregen we een mailtje van Goofy waarin naast allerlei andere zaken in een interesse in een bepaalde bewerkingstechniek uit sprak. ‘Of wij daar iets voor hadden?’. We hadden niks maar we konden wel iets voor ze maken. ‘Vertel eens waar je het voor nodig hebt?’. Het volgende mailtje was: ‘laat maar, we hebben zelf al een oplossing bedacht’.

We bleven ons afvragen waar hun interesse voor deze bewerkingstechniek toch vandaan kwam. Wat voor puzzels zijn er actueel? Mother Earth misschien?

Nog eens op deze cache pagina gekeken. Het was alsof de bliksem insloeg. Door de vraag van de Goofy’s waren hersendelen gereactiveerd die al weer jaren in een winterslaap waren. Het auditief systeem van de kikker (Micky) en de vibratieniveaus van alkali cyanides (Ricky).

Met die kennis weer opgerakeld zagen we enkele kenmerkende elementen in het plaatje. Goofy had gelijk! Ook bewoordingen uit de hints kregen nu hun plaatsje.

Eer we over de coördinaten beschikten, moesten we toch nog oude collegedictaten doorwerken en moest de PC aan het werk.

Vanavond moesten we toch naar de randstad en zijn we op de heenweg even omgereden. Bij het uitstappen stonden we gelijk tot onze enkels in ‘Modder, Aarde’. ‘Ha, we zitten goed!’.

 

...

Naar lijst

Het mysterie van de drie zusjes

 January 24 by gpsgek

 

#390 - 11:20H

Al een tijdje zat in de planning dat MacOZ58 en ik een keer een dagje weg zouden gaan. Vandaag was het dan zo ver. Wanneer ik "ver" van huis ga cachen probeer ik altijd wat leuke multi's uit te zoeken. Zodoende bleef ik bovenin de Geo d'Or-lijst hangen.

MacOZ58 was enthousiast en zo kwam het dat wij rond 10 uur bij de oude herberg stonden. De temperatuur was een aantal graden onder nul, maar dat mocht de pret niet drukken. We moesten en zouden het mysterie oplossen.

Snel was de wegwijzer gevonden, waardoor de eerste stap gemaakt kon worden. Telkens weer lukte het om dit afschuwelijke drama stukje bij beetje beter te begrijpen. Er kon flink doorgestapt worden, dus de temperatuur leverde geen belemmeringen op.

Tja, en dan komt de gruwelijke werkelijkheid boven tafel. De ontknoping van dit drama is diep triest. Des te triester was het, dat we met geen mogelijkheid de bergplek konden openen. Moeder natuur had de bergplek goed verzegeld. Met behulp van een grote tak lukte het na een poosje toch. Daarna is het genieten, puur genieten van de creativiteit van de cache-legger.

 

JaTi, ik ben blij dat we dit mysterie zonder kleerscheuren hebben weten op te lossen. Bedankt voor deze prachtige start van de dag! Tja, en die Geo d'Or? Ik kom er volgens mij bijna niet onderuit!

 

Ninu

Naar lijst

Ontgroening

 November 20, 2003 by Biertje

 

#59, gevonden 17.50 uur

Om die rekensommen foutloos te kunnen maken, moet je wel een soort Willie Wortel zijn! Gistermiddag vond ik de laatste cijfers en ging direct op weg. Een uur later stond ik aan de rand van een golfterrein in Vlaardingen. Ik zag het even zwart in. Toch nog maar 's de berekeningen nagelopen en met het schaamrood op de wangen een slordigheidsfoutje ontdekt. In het donker arriveerde ik in Den Hoorn. De stal van een boerderij? Ik besloot de gegevens thuis nog eens te controleren.

Daar bleek dat ik bij Abtswoudse Bos vergeten was de kleine correctie toe te passen op het laatste WP. Tja, die kleine lettertjes...

Vanmiddag opnieuw de tocht ondernomen. Dit keer leek ik meer geluk te hebben. In het donker zocht ik naar de ingang. Te laat ontdekte ik dat ik me in een soort moeras bevond en tot m'n enkels in de bruine drab stond. Toen ik de cache opende werd het wit rond m'n neus: de TB bleek een paar uur eerder door Zowaar meegenomen te zijn.

Blauwbekkend , terwijl het water uit m'n schoenen sopte, fietste ik terug. Thuis schonk ik snel bij de open haard een lekker bockbiertje in. Toen ik na een half uur weer wat kleur op m'n gezicht kreeg, realiseerde ik het me pas: Wouw, ik ben ontgroend!

 

Uit: cd van U2 (grijsgedraaid?)

In: bierflessenopener

 

Biertje (die er nu écht bij hoort)

 

Naar lijst

Ferskuierje

 October 2, 2006 by mvs “Team Pooh”

 

Een cache die Pooh op het lijf geschreven is. Al wandelend schiet hem altijd menig liedje te binnen. En zo niet, dan neuriet hij meestal iets van "pom pie die pom, pie die pom". Door het lezen van de logs snapten we wel waar we mee te maken zouden krijgen en er werd dan ook via internet wat voorwerk gedaan. Desalniettemin bij een aantal punten behoorlijk wat moeite met het vinden van de juiste plek. Je moet goed blijven kijken anders ben je er al weer voorbij. Aan het eind dreigde het ook nog even mis gegaan. Een telefoontje naar Catootje moest uitkomst brengen. Als Amsterdamse beer kijk je om je heen om te beschrijven waar je je bevindt en je meldt dat je “een scheve stompe toren” ziet waarvan je aanneemt dat de Friezen daar een andere naam voor hebben. Als Catootje dan meldt dat dat de “Oldehoven” is, dan denk je enigszins beschaamd “O, ja “ en de aardrijkskunde lessen schieten ineens weer te binnen (dat zouden de Friezen met de Westertoren toch ook niet moeten doen). Met de hulp van Catootje de cache snel gevonden. Leuke tocht door een leuke en kunstzinnige plaats.

Naar lijst

T.K.27-Kees

 February 28, 2004 by pyne

 

Het vredige de Lier was ruw verstoord vanmorgen, zo ging het gerucht door de winkelstraat. De slingerende bandensporen op het opengereden klinkerbed vielen inderdaad op tijdens de voorbijgang. Het nulpunt viel net op de deurmat van een winkel, maar op een paar meter afstand bleken er legio interessante bergplekjes.

De zaterdagmiddag is natuurlijk het minst gunstige tijdstip om naar een microcache te zoeken middenin een drukke winkelstraat, maar soms moet je een uitdaging voor jezelf neerzetten, zo hoorde ik laatst. Practice makes perfect, dus: Pyne tussen de Westlanders aan de shopping-aktie. Af en toe even vriendelijk knikkend naar voorbijgangers, kamde ik visueel de stash area uit. Geen resultaat. De logpen erbij gepakt, en tijdens de tweede ronde hier en daar een geniepige steek uitgedeeld precies als niemand het zag. Maar wederom geen resultaat. De dames van kapsalon Nicolette begonnen erg veel aandacht voor me te krijgen. Geen blondines achter de schaar helaas, maar wel een paars gelokte tante die me de pen uit de vingers staarde tijdens het stofzuigen. Even consolideren dan maar.

Toen besefte ik dat ook de uitzetter het niet lekker zal vinden om voor onderhoud in natte potgrond te wroeten. Dat iemand daar in de ochtend, met slaap in de ogen, niet aan denkt, kan ik echter best begrijpen. Tijdens het derde rondje direkt de juiste bergplaats gespot, die een stukje verder lag dan het type lokaties dat ik dusver had doorzocht.

Nog voordat ik de lege logrol kon beschrijven, stond Peet naast me. Het bleek een bekende van de uitzetter, die met genot mijn zoektocht vanuit zijn winkel had gevolgd. Na een aangenaam onderhoud wilde ik vertrekken, maar toen stond het kapperstrio ineens voor mijn neus.

"Wat doet u allemaal meneer? We zagen u in de grond prikken met iets."

Aiiii. Een outsider in het kleine dorp die in plantsoenen prikt. Dat wordt de roddel van de town. Ik moest even slikken, maar kwam opmerkelijk genoeg met het antwoord:

"We doen hier af en toe steekproeven naar de kwaliteit van de grond".

De ogen van de dames werden groter, en ik moest even wachten tot de drie pentiums opgestart waren. Na twee tellen stilte hoorde ik eindelijk: "Oh...".

De dame met de paarse lokken, die blijkbaar de pittigste van de drie was, vervolgde met:

"Maar we zagen vanmorgen ook al iemand daarmee bezig".

Ik vertelde hen dat we altijd dubbele metingen verrichten, omdat de gegevens van een persoon niet als betrouwbaar genoeg mogen worden beschouwd. En plots had ik de dames voor me gewonnen. Met een lach werd er nog gesproken over hoe interessant het wel niet was, en dat het praten tegen de planten dus toch had geholpen. Maar dat ging me te ver. Ik bedankte ze voor hun aandacht, en vertelde dat dit soort steekproeven nog wel vaker zullen voorkomen.

Naar lijst

BMC #2: Williii's Wondere Winterslaap

 March 9, 2004 by Barny

 

Het begon zo mooi op een koude winterdag in februari.Een paar nummertjes opschrijven een rekensommetje en weer een cache gevonden.Maar onderweg kwam ik een slaperig uitziend type tegen waarmee ik dus mooi in gesprek kwam. Hij liet mij, niet zonder leedvermaak enkele camera trucs zien waarmee hij zonder chroom al div. nietsvermoedende pasanten op het wereld wijde web plaatste.Na dit niet te doende zaake maar wel plezante onderbreking ging ondergetekende alweer op pad naar de cache waarbij in het weggaan nog de woorden nagalmde van “ik zal wel zien of jij hem droog kan loggen” met een niet te misstaande sarcastiese ondertoon er in.Bij de stache aria aangekomen bleek wederom dat mijn levensstijl als een echte Bourgondiër nu weer eens parten speelde.Om nu maar eens meer op mijn wijsheid te vertrouwen dan op mijn geluk ben ik hevig ontdaan maar huiswaarts gekeerd.Nu en vandaag weer een heel stuk wijzer met de juiste apparatuur die ik geleast heb van A. was het een makkie van de bovenste plank. Nu moest ik ook nog iemand mij excuses aanbieden, nouw bij deze doe ik het dan aan A. omdat hij zijn trip maat de cache dorado had uitgesteld om aan mij het handige werktuig te overhandigen. En ook nog mijn excuses aan B. de bedenker van deze cache omdat ik hen verfoeit had maar zelf een giga vout had gemaakt in mijn rekensom die A. er uit had gezeefd die ik dus ook bij dij deze mijn excuses wil maken dat hij moest inzien wat voor een vouten er gemaakt kunnen worden. Ook wil ik mijn excuses maken aan de Amerikaanse defensie waar ik regelmatig op loop te mopperen als er weer een stel satellieten op een voor mij niet gunstige positie staan.maar zonder hun kunnen we dit spelletje niet spelen Gelijk ook maar mijn excuses maken aan KNMI in de bilt als hun weer eens een x een foute voorspelling doen terwijl ik buiten loop.maar ik blijf wel altijd hun voorspellingen geloven. O gelijk maar ook even aan iedereen in de bermuda geodriehoek die ik regelmatig bestook met meeltjes als ik weer een x hun vraagstukken hersenspinsels of iets anders van hun makelij niet begrijp en snapt.Maar ik krijg altijd we meel terug die bij mij dan weer meer vragen opwerpt dan antwoorden geeft.Ook mijn excuses aan P omdat ik bijna al zijn nieuwe moeilijk maar hoogstwaarschijnlijk mooie cache’s nog niet gelopen heb maar men zegt dat wijsheid komt met de jaren dus ooit komt het er wel van. Ow nu we het er toch over hebben ik moet niet te vergeten Team K 98 vanwege het brutaal voor alle teenkrommende westlandse ontmaagders even 3 van de 5 mikro’s in onze hofstad ALS 1ste een krabbel op het logrolletje te zetten. Waarbij ik nog een hoop tijd verloor om als goedmakertje te wachten met een dubbel kanon bij die cache bij de dieren.ook wil ik mijn excuses make aan alle bewoners van Delft omdat ik uit hoofde van mijn hobby regelmatig duur hun stad dender en als ik alle meels moet geloven die er vandaan komen zijn de Delfse dames er nog dagen onrustig van. Ook mijn excuses aan mijn lieve vrouw en kinderschaar omdat ik weer eens zonodig weer wat Trache uit de Delftse klei wil trekken.mijn excuses dat ik perongeluk de woord Trache en Cache door elkaar haalde ik zou niet durven beweren dat al jullie mooie en leerzame interessante schitterende echt iets toevoegende cache’s ook maar iets als Trache kon zijn Ook mijn excuses voor de mensen die zich storen aan deze log., terwijl er nog zoveel andere dingen zijn waar je je aan kan storen. Als laatste wil ik mijn excuses aanbieden aan alle die het volgehouden heeft om tot hier door te lezen dat ik jullie zeker een paar minuten heb berooft van jullie waarschijnlijk zeer interessante leven met deze onzinnige log. Nu heb ik het gevoel dat ik iemand ben vergeten maar ik kan er zo snel niet opkomen, mijn excuses daar voor

Dinsdag 19:30Barny Ps. Mijn excuses voor het ontbreken van het verhaaltje hoe mooi deze cache wel in elkaar zat en .. mag maar 4000 tekens

Naar lijst

'n beetje om

 April 24, 2004 by Achtbaangek

 

...

 

Op de terugweg me nog verbaasd hoeveel spreekwoorden we eigenlijk over schapen hebben. Dus op de terugweg gecheckt of ze allemaal wel kloppen.

 

Een schaap over de dam. Geen dam gezien, dus daar ging de eerste test al. Wel een dijk trouwens, waar je de schaapjes dus wel degelijk op het droge hebt. Even verderop lagen vier schapen keurig op een rij het pad te blokkeren. Kamerbreed tapijt dus .

 

Ook nog het zwarte schaap van de familie getroffen. Echter een klein lammetje (576) weigerde pertinent zich aan een spreekwoord te houden . Zelfs nadat ik hem op zijn gedrag had aangesproken weigerde het beest zijn gedrag te beteren . Daarop heb ik het diertje een corrigerende rottrap verkocht . Toen klopte het spreekwoord weer.

Kort hierop realiseerde ik me dat de fout bij mij lag. Het spreekwoord was natuurlijk niet zo MANK als een lammetje, maar zo MAK als een lammetje ...

 

Sorry 576.

Naar lijst

Dodecagon

 January 27 by Piet&Lein

 

De duinen lijken op mijn uitgewerkte papier net een honingraat. Binnen het dodecagon heb ik er twee gevonden. Een lijnenspel, zoet en niet te weerstaan. Eindelijk is het tijd om het in het veld te ervaren. Ik struin heerlijk door de beschutte duinvalleien met opgaand bos en dichte struwelen op zoek naar de zes variabelen. Ik vind ze onverwachts snel en nauwkeurig. Een grote verscheidenheid aan oude bomen, sierlijk gevormd door de invloed van zee en wind. Konijnen schrikken op van een onverwachts geluid en hun pluizige witte staartjes zwaaien aan de horizon. De zon maakt het contrast tussen het blauw en de kale takken nog mooier. Dit is voor mij genieten in het kwadraat. Bijzonder mooi, veel dank!

 

In: coin

Uit:TB

 

Lein

Naar lijst

 

Favorieten

Dit zijn ze:

Swifterbant's Second Nano

 June 18 by 2007 Zilvervloot

 

Deze tweede nano heb ik even meegepicked op weg terug naar Amsterdam vanuit Groningen.

Er waren twee opgeschoten jongens baldadig met een bal aan het klooien. Het kunstwerk diende daarbij als doel. De modder en de graspollen vlogen in het rond. Heel vervelend voor me, want dat zou het vinden van deze nano wel eens kunnen bemoeilijken.

Voor dit soort hindernissen zet ik mijn: GROTE MENEREN gezicht op. Met camera, pen en papier sprak ik de jongens aan: "Heren, Landschapsbeheer Flevoland Algemene Inspectie Kunstwerken Buitengewoon Regionaal Onderzoek Subdevisie Gemeente Swifterbant/Dronten. Kan Ik Er Even Bij.

Tegen zoveel grotemeneren woorden konden de kerels niet op.

 

Overbluft waren ze in no-time verdwenen en kon ik ongestoord de nano zoeken.

 

Zilvervloot.

Lein

Dodecagon

Achtbaangek

'n beetje om

Barny

BMC #2: Williii's Wondere Winterslaap

pyne

T.K.27-Kees

mvs "Team Pooh"

Ferskuierje

Biertje

Ontgroening

gpsgek

Het mysterie van de drie zusjes

Micky en Ricky

Mother Earth

Loze Jorry

Honselse Historie

Lady Cachetta

Watch-it!! Event

Boudewijn

Hogere Wiskunde

Twin Peaks

Griezelcache

Boswijk Posse

Coupe Carrotte 2

Zilvervloot

Swifterbant's Second Nano

Grote Griezel

Tussen de bedrijven door

Knuffel

Taalvouten

Naar lijst

Tussen de bedrijven door

 December 14 2007 by Grote Griezel

 

14-12-2007

Ik ben opgevoed door twee super-positivo's, kreten als "Na regen komt zonneschijn", "Waar een wil is is een weg" en "Ook de slak bereikte de ark door volharding!" werden mij met de paplepel ingegoten.

 

Ondanks deze gedegen achtergrond bemerkte ik ongeveer halverwege deze cache dat er zich zelfs bij mij een neerslachtig gevoel begon te ontwikkelen. De zwenkende camera's, blaffende honden, de wantrouwig kijkende beveiligingsbeambtenaren, de eenheidsworsten van bedrijfspanden, het werd me teveel. Ik reageerde direct, ik nam een zijspoor richting het nabije water en zowaar: ik ontwaardde een pareltje nabij deze deprimerende omgeving, "Het Kruithuis" (zie foto).

 

Ik voelde me terstond beter en hervatte deze beproeving met hernieuwde krachten. Gaandeweg meende ik zelfs de diepere gedachte achter deze cache te gaan bevatten en begon zowaar de ware schoonheid te zien, ik noem bijvoorbeeld : de complexe architectonische vormgeving van de aluminium brandwerende gevels, het subtiele in elkaar overvloeiende lijnenspel van de roestvrijstalen omrasteringen en het briljante ontwerp van het stratenplan. De hoogtepunten rijgden zich aaneen als paarlen aan een ketting.

 

Na wat slechts een ogenblik leek bereikte ik het eindpunt, bedroefd lichtte ik de cache, deze onvergetelijke ervaring was voorbij...

 

Grote Griezel

Naar lijst

 

favoriete restaurant

 

Taalvouten

 April 2 2008 by Knuffel

 

#213 - Spellingh is niet helemael de specialitijt van Cnuffel. Dat comt omdat Cnuffel al in de sestiende eeuwe scrijfles ende leesles heeft gehat. Daerom was dit best wel een moeijlijcke opdraght voor mij.
De eerste pleck waer ick wilde kijcken leek niet goed. Daerom wat verscillende mogenlijckheden geprobeert. Allen leken togh niet goed ende correct. Toen bedaght ick mij opeens dat het om het magnetische noorden ging en niet omde het eghte noorden. Maerja, dit soort leesvouten maecken de beste geokaeshers heb ick gehoort . Toch noch maer eens kijcken ende zien bij de eerste plaets ende pleck waer ik gekeken ende gezien had, maer dan nu iets meer naer reghts. En daer was toch wel een heel mooie ende goede verstopplaets. Een snelle blik aldaer liet een mooie kist zien. Ick had de scat gevonden. Hartelijck danck voor deze leuke opdragt.

 

Naar lijst